Red Bull

Belgium: The Vinyl Frontier

Lost in the woods

Neem nu The Editors. Wat zegt dat? Komen die mannen artikels schrijven of zo?

Interview Diederik Decroix
Photographs Gijs Kamphuis (Concert photo), Various.

Een fanfare? Nee hoor! MCB of ‘Muziekvereniging De Clingse Bossen’ is een tweekoppig, eigenzinnig ensemble, met alle intentie om de wereld te veroveren. Hoog tijd dus om die met een bezoek te vereren.

Het duo bestaat uit Jan D’Hooge, die in De Klinge woont, en Lars Senders, een geboren Antwerpenaar die dan weer in het gelijknamige De Clinge aan de andere kant van het bos in Nederland woont. Beide heren zijn zo goed als elkaars buren, enkel gescheiden door een landsgrens. Muzikaal is er van die scheiding echter niets te merken.

Lars steekt meteen van wal. “Toen ik vorig jaar jullie krantje The Dusty Needle oppikte in Fort Napoleon te Oostende, op het moment dat jullie expo Belgium: The Vinyl Frontier Pt. 2 over Belgische platenhoezen nog in opbouw was, las ik het interview met Nele Buys van Consouling Agency. Die Nele vertelt interessante dingen, dacht ik, die moet ik bellen. En toen ik na beetje research op de website van Consouling een interview met Tim De Gieter van Much Luv Studio las, stuurde ik hem meteen een mailtje.” Beide ontmoetingen voelden zo goed dat al snel de bal aan het rollen ging. En kijk: de eerste worp van Muziekvereniging De Clingse Bossen is een feit! 

Beide heren hebben in het verleden al heel wat muzikale waters doorzwommen. Zo was Lars frontman van het helaas ter ziele gegane Lo-An en mepte Jan de drums in de vernieling bij Orgasmaddix (derde plaats in Humo’s Rock Rally in 1992), speelde hij mee op Vive La Fête’s Grand Prix en richtte hij het Gentse Implant op. Dat was een jaar of zeven de elektronische live band van Anne Clark. 

Neem nu The Editors. Wat zegt dat? Komen die mannen artikels schrijven of zo?

Muziekvereniging de Clingse Bossen, prachtige naam toch. “Neem nu The Editors, wat zegt dat, komen die mannen artikels schrijven of zo? We kozen resoluut voor een Vlaamse naam. We wisten toen nog niet dat we een internationale carrière tegemoet gingen,” lacht Jan.

“In de songtitels wilden we de drie landstalen aan bod laten komen. Bloementuintje is gebaseerd op een doosje wild bloemenzaad dat ik kreeg van een Duitse vriendin. Door het schrappen van ‘Frau Glinsterman’, het beste nummer volgens velen, maar niet volgens ons, hadden we geen Duits nummer meer op de plaat. En toen hebben we onze outro maar ‘Klar’ genoemd. Alles ‘klar’, perfect vonden wij dat.”

‘Han Bennink’ verwijst naar de legendarische drummer, waarvan Lars een groot bewonderaar is. “Er bestaat een video van Han Bennink waarin hij improviseert op een drumstel bestaande uit kaasbollen. Hilarisch. Maar het typeert de man. Je zou kunnen zeggen dat het vooral een gimmick is, maar het geluid dat hij creëert is echt wel ok. Die mens is geniaal. Mijn grootste droom is om de plaat op te sturen naar Bennink en hem te filmen als hij naar ‘zijn’ nummer luistert. We kunnen met die beelden misschien een videoclip maken.”

Net als hun muziek is ook de tekening op de hoes voor interpretatie vatbaar. Lars: “We hadden een paar ideeën, maar die waren het allemaal net niet. Ik speelde dan maar wat met de lichtinval in mijn huis. Jan vond het teveel op een boom lijken, dis we keerden het gewoon om. Je kan er vanalles in zien, en net dat maakt het leuk!”

Van het nummer ‘Harstad’ hebben we twee versies gemaakt. En dus ook twee videoclips.

De eerste versie verwijst naar het Noorse stadje Harstad. De videoclip bundelt een aantal retro videobeelden van de stad. Lars heeft er ooit vertoefd en vrienden gemaakt. Lars: “Ik moet ze trouwens dringend eens verwittigen dat ik een nummer en videoclip over hun stad heb gemaakt Benieuwd naar hun reactie.” De tweede versie van het nummer maakten we speciaal voor Record Store Day. We hebben drie nummers herwerkt en met download link verspreid over de platenbakken van verschillende winkels. De clip voor die versie is gebaseerd op retro beelden van ‘Kijk Uit’, een educatief verkeersprogramma dat jaren liep op de VRT.

We hebben sowieso nog ‘speciaalkes’ in de aanbieding. Een tijd geleden speelden we in Tune Up in Antwerpen. Omdat de vrede met de buren wilden bewaren speelden we een minder luide set. We herwerkten onze nummers naar een Kraftwerkachtige sound en trokken voor de gelegenheid een speciaal hoofddeksel aan. Sommige vonden dat we leken op het suikermannetje van Tienen, dus daarom ging die set de geschiedenisboeken in als de ‘Suikerbiet Set’. Dat doen we sowieso nog eens opnieuw. We hebben ook het plan om een schaaksessie tussen modulaire synths te organiseren. 

Wij willen een schaaksessie tussen modulaire synths organiseren.

Lars: “Tim (De Gieter, producer bij Much Luv Studio) heeft een grote invloed gehad op mijn gitaarsound. Ik wou met mijn gitaarpartijen echt knallen. En hij heeft mij op dat vlak naar een hoger niveau getild.

Jan: “De synths zijn via overdub opgenomen, maar dat was puur voor het gemak. Zo hadden we de tijd om eerst de gitaar en drum op te nemen en daarna de synths te tweaken. Maar er staat niets op de plaat dat we niet live kunnen brengen. Er staat twee man op het podium, maar dat hoort je niet op plaat.”

Dat deze band zijn mannetje staat zowel op plaat als op een podium is zo klaar als een klontje. Hopelijk krijgen ze genoeg speelkansen en volgt de support van de twaalfde man. Want voor een 15-tal eurootjes ben je lid van deze vereniging en krijg je een vinyltje als lidkaart.