Thuis bij de maker van de vinylpodcast Kratkruipers

Share

Wat is er leuker dan uitgebreid te leuteren, kletsen, ouwehoeren of uiteenzetten over muziek? Menig toog, eettafel of fauteuil is regelmatig getuige van zo’n tafereel, waarbij smaken en kleuren gedeeld en verdedigd worden. In de beste omstandigheden staat er dan ook een geluidsinstallatie in de buurt, waar je de auditieve bewijzen op tafel kan leggen. Even leuk is om het te luisteren naar vooraanstaande muziekverzamelaars en hen uitgebreid te ondervragen, zo ontdekte podcastmaker en radio-dj Rik De Bruycker. De drieëntwintigjarige naar Brussel uitgeweken Waaslander pleurt elke maand een nieuwe aflevering van Kratkruipers online, zijn vrije vertaling van de Engels term ‘crate diggers’. Elke aflevering is een ode aan het zwarte goud en een zoektocht naar de muzikale smaak van een centrale gast. Tijd om Rik zelf eens aan de tand te voelen over het kruipen in kratten. 

Net als we goed en wel geïnstalleerd zijn rond de stijlvolle designsalontafel en Rik van wal wil steken, valt een persbericht met het onderwerp “Nieuw Bij Studio Brussel” in onze mailbox. De zender zet “Life Is Music” centraler dan ooit en “gaat voluit multimediaal door in de verder versnipperende digitale wereld in te zetten op kwalitatieve online reeksen”, zo lezen we. En bingo: ook Rik krijgt een plekje in het bericht en wel onder de noemer “podcasts”. Zijn inspanningen om de voorbije twee jaar met Kratkruipers een kwalitatieve podcast te maken hebben geloond, zo vertelt Rik: “ik werk al een tijdje bij Studio Brussel als presentator en redacteur, maar nu ga ik voor hen ook podcasts maken. Ik ga op zoek naar verhalen met een sterke muzikale insteek. Met Kratkruipers ben ik nu iets meer dan twee jaar bezig. Leuk om naast die hobby nu ook professioneel te kunnen gaan podcasten.”

Rik vraagt me plichtsbewust welke plaat hij op de achtergrond mag spelen tijdens het interview. Ik kaats de bal terug, hij kiest vandaag de platen. ‘Ptah, the El Daoud’ van Alice Coltrane klinkt prachtig op deze zonnige januari-ochtend na een nachtje sneeuwval. “Ik koop de laatste tijd vooral jazz en hiphop”, vertelt Rik. “Deze vond ik in Utrecht, een heel leuke stad om te gaan platen scoren. Ik koop al platen sinds m’n 12de. M’n vader was eind jaren zeventig tot begin jaren tachtig nog dj onder het alter ego ‘Wilm Naghtwacht’. Plots hield hij er mee op, maar ik ontdekte als jonge gast een Technics platenspeler en een hele hoop platen met z’n naam op gekrabbeld. Ik ontdekte muziek op z’n breedst, van Pink Floyd naar Chaka Khan. Onderweg naar m’n school fietste ik langs een kringloopwinkel, daar kocht ik soms zelf per kilogram vinyl.”

De platenkast van Rik is goed geordend en neemt de hele breedte van de woonkamer in. Hij toont trots de weg doorheen de schappen, van jazz langs reggae, disco, hiphop, Afrikaanse muziek, pop en rock. Bij het laatste schap begint hij enthousiast te vertellen: “ik hou van antropologische of educatieve platen uit de jaren zestig en zeventig. Het zijn kleine naslagwerken, vaak met een uitgebreid boekje bij of zelfs een stereoscoop om dia’s te bekijken. Ik heb er tientallen, om te leren conga spelen, te stoppen met roken of om iets bij te leren over de maan.”

Het is Rik’s liefhebberij voor muziek, vinylplaten en verhalen die hem ertoe bracht om podcasts te gaan maken. En ook wel z’n mooie stem, die hij optimaal leerde gebruiken tijdens een radio-opleiding aan het Rits in Brussel. Hij leerde er ook efficiënt te monteren om uit lange gesprekken de beste paar minuten te halen, maar dat nauwe kader frustreerde Rik ook, zo getuigt hij: “ik genoot zo hard van die lange gesprekken die voorafgingen aan de montage dat ik me begon af te zetten tegen het traditionele radio-interview. Ik ging experimenteren met langere gesprekken op studentenradio XLAIR en toen ik bij Studio Brussel als jonge hond de kans kreeg om met te bewijzen tijdens hun talentenprogramma Studio Dada, praatte ik een uur lang met Dr. Lektroluv over muziek.” Het idee voor Kratkruipers was geboren en het format van de podcast gaf Rik de vrijheid om simpelweg zijn goesting te doen. Al viel Rik ook wel iets bijzonders op aan die digitale tool, zo grijnst hij: “het grote publiek weet eigenlijk niet wat een podcast juist is. Ik probeer niet alleen een inhoudelijk concept tot bij liefhebbers te brengen, ik promoot daarenboven ook een medium en dat is best bijzonder. Het is eigenlijk heel eenvoudig: ik deel digitale geluidsopnames. Je kan je daarop abonneren via mijn website, iTunes en Spotify of me in de gaten houden via Instagram of Facebook. Daarmee haal ik 500 à 600 luisteraars per podcast.”

Rik vertelt dat hij zelf het liefst naar podcasts luistert in de auto of de trein. Ook tijdens het koken zet hij er regelmatig één op. Zijn eigen luisteraars nestelen zich ook wel eens zonder meer in de zetel, zo weet hij. En een Zweedse volger blijkt Kratkruipers al joggend te beluisteren. Waar de podcast ook beluisterd wordt, het recept is eenvoudig en sterk. Rik maakte al 15 afleveringen met platenverzamelaars zoals Mauro, Lefto, Bert Ostyn of Esinam. De laatste aflevering kwam gisteren online, naar aanleiding van Gedichtendag. Een uur lang hoor je de favoriete platen van dichter en kunstenaar Alex Deforce. In de toekomst belooft Rik zelfs twee podcasts per maand te maken. Eéntje vanuit de woonkamer van een verzamelaar, de andere opgenomen ergens in Vlaanderen voor een publiek. En door jou te beluisteren waar je maar wil, zelfs in een Zweeds bos. 

Alle info via: http://www.kratkruipers.be