Groovy Nederlandstalige jaren '70 op Harde Smart vinyl compilatie

Share

“Als je iets wil doen dat je echt doen wilt, doe het dan. Wat je ook doet, het is altijd goed, als je ’t werkelijk graag wilt.” Het zijn wijze woorden van Roland Arnould, zanger van de Vlaamse popgroep Magenta, te horen op de compilatie ‘Harde Smart : Flemish & Dutch Grooves From The 70’s’. Die bundelt een merkwaardige selectie Nederlandstalige tracks, uit de vergetelheid gehaald door Richard de Muijnck en Michaël De Wilde van het Gentse collectief Harde Smart. Red Bull Belgium: The Vinyl Frontier ging met het duo op de koffie bij Roland Arnould.

“Ik ga met de deur in huis vallen”, zegt Richard terwijl hij Roland glimlachend aankijkt. “Wil je onze platen signeren, ik heb stiften mee gebracht?” Als iets later de handtekening van Roland op de hoezen prijkt, grapt Michaël dat zijn exemplaar nu twintig euro meer waard is. Een blik op de online marktplaats voor vinylplaten Discogs leert dat het debuutalbum van Magenta uit 1974 al eens voor 50 euro van eigenaar wisselde. Een goeie 12000 stuks rolden er ooit van de persen, wat voor die periode best goed was, maar niet te vergelijken met de grote successen van tijdsgenoot Raymond Van Het Groenewoud. Richard vraagt zich tijdens het anderhalf uur durende gesprek meerdere keren af waarom Magenta het nooit tot de 100 beste Belgische Kleinkunst nummers heeft geschopt. Later meer daarover.

“Heb je al eens naar onze mixtapes geluisterd?”, vraagt Michaël. Roland antwoordt gevat met ‘Breekt’, de titel van één van de creaties van Harde Smart, die hij aandachtig heeft beluisterd. Ook de dj-mix die het tweetal voor Studio Brussel in elkaar draaide heeft hij gehoord. “Ik vind het heel leuk dat jullie in die mixtapes allerlei Nederlandstalige nummers over elkaar heen monteren. Zo hoorde ik een break die door onze drummer Marc werd ingespeeld waarover ‘Het Geluid Van Stilte’ van Boudewijn De Groot te horen is, waarna dan Liesbeth List begint te zingen, prachtig is dat.” Richard is in z’n nopjes, het doet ‘m zichtbaar plezier te horen dat Roland begrijpt waar Harde Smart voor staat. Dat blijkt niet altijd het geval te zijn, zo vertelt Michaël: “Er staat ook prachtige muziek van Jimmy Frey op de compilatie, maar Jimmy verstond niet goed waarom we juist in die nummers geïnteresseerd waren, het zijn helemaal geen hits.”

Harde Smart schrijft een alternatieve geschiedenis van de Nederlandstalige muziek. Hiphopproducers diggen al sinds de jaren negentig naar samples in soul, funk en jazz uit de groovy jaren zeventig, maar lieten Nederlandstalige muziek daarbij links liggen. Hoe Richard en Michaël dan op dit idee kwamen, vraagt Roland zich af. “We hadden hallucinerende paddestoelen geplukt in een bos en waren die thuis aan het verorberen terwijl we naar muziek van Boudewijn De Groot luisterden”, verklaart Richard. “Tijdens die intense ervaring kwamen we op het idee om een mixtape te maken met enkel Nederlandstalige muziek uit de groovy jaren zeventig. Toen we die dan via het internet deelden, kwam er veel reactie op. We hadden snel door dat er nog veel meer straffe platen te vinden waren. Nu zitten we al aan 13 mixtapes. Deze compilatie mogen uitbrengen bij het vooraanstaande SDBan label is super.”

Richard, Michaël en Roland praten honderduit over hun liefde voor kleinkunst, liefdesliederen van Liliane Saint-Pierre en Zjef Vanuytsel’s slapende stad. Er wordt koffie en bier gedronken en de tijd genomen om te luisteren naar elkaars verhalen. Van onder het stof haalt Roland een map met persartikels, nauwkeurig uitgeknipt en bewaard, uit vergeelde exemplaren van De Standaard, Humo en Joepie. ‘Magenta duwt jeugdpukkels uit Vlaamse pop’, zo titelt een krant. Dat was anno 1974, toen Magenta’s eerste album uit kwam. “We hebben het op drie en een halve dag opgenomen”, zegt Roland trots. “Ik geloof ook dat jullie het daarom zo goed vinden, het is erg rauw, allesbehalve rot geproducet.” Richard en Michäel knikken bevestigend, Roland vervolgt: “We waren de vreemde eend in de bijt toen, met een hammond orgel, maar we waren ook de eerste echte Vlaamse popgroep, zoals belpopkenner Jan Delvaux ons een paar jaar geleden nog introduceerde tijdens z’n vaste rubriek op Radio 1. Als prille twintigers met ons nieuwe geluid hebben we mee een generatiewissel in de Nederlandstalige muziek ingeluid. Onze fans waren studenten en twintigers die zich minder konden vinden in de traditionele kleinkunst van iemand als Miel Cools bijvoorbeeld. De aparte stijl van Frank Zappa, inclusief absurde teksten en tempowissels, inspireerde ons. En het was ook een periode van onheilsdenken, er was de Koude Oorlog en de kerndreiging, alles zou ten onder gaan. Ik schreef toen ook een klimaatnummer, dat klinkt verbazend actueel hé.” 

Magenta speelde in de jaren zeventig meer dan 100 optredens en 40 televisieshows, bracht twee albums uit, was een graag geziene gast op de invloedrijke Nekka Nacht en speelde samen met coryfeeën als Wim Sonneveld, Liesbeth List, Robert Long en Ramses Shaffy. Toch behoort de band vandaag niet tot de canon van de populaire Nederlandstalige muziek. Richard en Michaël vragen Roland of hij weet hoe dat komt, een sluitend antwoord op die vraag van één miljoen heeft Roland niet. Het eigenzinnige karakter van de band of het feit dat ze begin jaren ’80 ophielden te bestaan, wordt bij het verorberen van een stuk taart geopperd als oorzaak. Roland haalt z’n schouders op, hij ligt er niet van wakker. “Lijstjes worden vaak gestuurd door platenfirma’s. Ze werden toen samengesteld door gele briefkaarten. Sommige artiesten of platenfirma’s stuurden zelf tientallen zulke kaarten in. Een beetje zoals iemand fake likes zou kopen op sociale media vandaag. Het boeit me niet echt.”

Vandaag kent Magenta een wedergeboorte. Dankzij de compilatie van Richard en Michaël ontdekt een nieuwe generatie de muziek van Roland, maar er is meer. In een café in Retie speelde de band op 14 maart een try-out, een kleurrijke flyer kondigde de avond aan. Roland en de andere originele bandleden willen onderzoeken hoe hun muziek vandaag klinkt en of de nummers er nog staan. Of Roland ooit heeft gedroomd van een langere muzikale carrière, vraagt Michaël. “Als prille twintiger hoopte ik even dat ik van de muziek zou kunnen

leven. Maar ik was toen ook al actief in de communicatiesector. Daar heb ik nog lang kunnen teren op m’n muzikaal netwerk. Met onze producer Evert Verhees heb ik bijvoorbeeld de bekende jingles voor Gamma gemaakt: Doe-het-zelvers doen het met Gamma. Dat kan de titel van je stuk worden: Doe Het Met Magenta!” (lacht)

Lees ook het collectors interview op bezoek bij Richard van Harde Smart thuis.

Words & pictures: Koen Galle